Σχιζοφρένεια & Αποκατάσταση: Από τα παραδοσιακά προγράμματα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης στις απαρτιωτικές θεραπείες

Διδάσκων: Ι. Χρυσόπουλος

Η Σχιζοφρένεια, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αποτελεί την τρίτη αιτία αναπηρίας σε νέους ενηλίκους παγκοσμίως. Ακόμη και όσοι πάσχοντες λαμβάνουν την κατάλληλη φροντίδα συνεχίζουν να παρουσιάζουν γνωστικά ελλείμματα, αρνητική συμπτωματολογία και μειωμένη λειτουργικότητα. Ως εκ τούτου μία ολοκληρωμένη θεραπευτική πρόταση, πέραν της χαλιναγώγησης της θορυβώδους συμπτωματολογίας, οφείλει να στοχεύει παράλληλα στη βελτίωση της καθημερινότητας του ασθενούς, στη καλύτερη προσαρμογή του σε σημαντικούς τομείς της ζωής και στην αύξηση της ποιότητας ζωής του γενικότερα.

Η παρούσα εισήγηση αναφέρεται στις παρεμβάσεις που υιοθετεί η βιβλιογραφία ως ικανές να οδηγήσουν τους πάσχοντες στη λειτουργική αποκατάσταση. Ως αφετηρία λαμβάνει την αποτύπωση της ελληνικής πραγματικότητας και των παραδοσιακών προγραμμάτων ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης που εφαρμόζονται σε αυτή, συνεχίζει με την εστίαση στην εκπαίδευση Κοινωνικών Δεξιοτήτων (Social Skills Training – SST), αναφέρεται στη συμβολή των θεραπειών Γνωστικής Αποκατάστασης (Cognitive Remediation Therapy – CRT) αναδεικνύοντας τον διαμεσολαβητικό ρόλο των γνωστικών ελλειμμάτων στη λειτουργικότητα των πασχόντων και ολοκληρώνει με την παρουσίαση των Απαρτιωτικών Θεραπειών ως θεραπείες αιχμής και ολοκληρωμένες θεραπευτικές προτάσεις, εκ μέρους της ΓΣΘ, για τη λειτουργική αποκατάσταση των ασθενών. Η εμβάθυνση στις προτεινόμενες θεραπείες επιτυγχάνεται μέσω παρουσίασης συνεδριών από ομαδικές σχετικές παρεμβάσεις και παιχνιδιού ρόλων.

Σημειώσεις: